.jpg)
(SCERT)
State Council of Educational Research and Training.
Class : VIII
Subject : Ankuran Part VIII
Medium : Assamese
Chapter— 1
নিয়ৰ
ক— পাঠভিত্তিক ক্ৰিয়া
১। কবিতাটো শুদ্ধ আৰু স্পষ্টকৈ পঢ়া আৰু আবৃত্তি কৰা।
উত্তৰঃ (ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ দ্বাৰা শ্ৰেণীত পঠন আৰু আবৃত্তিৰ বাবে।)
মুকুতা মনিটি পাহিত জিলিকে
ফাটিক পানীত ধোরা,
নিশাৰ তৰা এটি সবিয়েহে আছে
সবগত টোপনি যোৱা।
নিজম আকাশৰ নিচুক কথাটি
হিয়াত থৈছে সাঁচি,
কোন কাহানিৰ সপোন দেখিছে
কোনে হাঁহিছিল নাচি।
ফুলনিত কোনে নিশা নাচিছিল
ছিগি ৰে গ'ল মণি,
বছিলীৰ ভাব হাঁহি নাচোনৰ
বল চিন এইকণি,
পুৰাব হেঁউলি বেলিটিলৈ চাই
এটুপি চকুৰ পানী।
নিয়ৰ কলিতে শোভে ফুল জুপি
চাইছে ভাবতে ভাবি,
হায় কি বিষম পেলালে বায়ুৰে
জোকাৰি ফুলৰ পাহি।
কবি — চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা
২। উত্তৰ দিয়া।
(ক) মুকুতা মণিটি বুলি কবিয়ে কিহক বুজাইছে?
উত্তৰঃ মুকুতা মণিটি বুলি কবিয়ে নিয়ৰক বুজাইছে।
(খ) নিয়ৰক কবিয়ে কাৰ কাৰ লগত তুলনা কৰিছে?
উত্তৰঃ কবিয়ে নিয়ৰক মুকুতা মণি, নিশাৰ আকাশৰ পৰা সৰি পৰা তৰা আৰু পুৱাৰ পোহৰত সেমেকি উঠা চকুপানীৰ লগত তুলনা কৰিছে।
(গ) নিয়ৰে হিয়াত কি সাঁচি থোৱাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰঃ নিয়ৰে হিয়াত নিজম আকাশৰ নিচুক কথাটি সাঁচি থোৱাৰ কথা কৈছে।
(ঘ) ফুলনিত কি ছিগি ৰৈ গ'ল?
উত্তৰঃ ফুলনিত মণি ছিগি ৰৈ গ'ল।
(ঙ) কবিয়ে কি সৰি থকাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰঃ কবিয়ে নিশাৰ তৰা এটি সৰি থকাৰ কথা কৈছে।
৩। কবিতাটোৰ মূলভাব চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ প্ৰকৃতিৰ ৰূপ-বৈচিত্র্যৰ এক অনন্য উপাদান হ’ল নিয়ৰ। কবিয়ে নিয়ৰক আকাশৰ পৰা সৰি পৰা তৰা বা মণিৰ লগত তুলনা কৰিছে। কাহিলি পুৱাতে ঘাঁহ-বনৰ ওপৰত মুকুতাৰ দৰে জিলিকি থকা নিয়ৰ কণাৰ মাজত কবিয়ে নিশাৰ নিস্তব্ধ আকাশৰ গোপন কথা আৰু কোনোবা ৰঙ্গিলীৰ নৃত্যৰ মাদকতা বিচাৰি পাইছে। পুৱাৰ সূৰ্যৰ পোহৰত এই নিয়ৰ কণা চকুলোৰ দৰে জিলিকি উঠে আৰু বায়ুৰ সামান্য জোকাৰতে ই পাহাৰ পৰা সৰি পৰে। প্ৰকৃতিৰ এই বিনন্দীয়া দৃশ্যই মানুহৰ মনলৈ আশাৰ বতৰা কঢ়িয়াই আনে।
OR
উত্তৰ :
কবিতাটোৰ মূলভাব:
প্ৰকৃতিৰ বুকুত সিঁচৰিত হৈ থকা বিভিন্ন ৰূপ-বৈচিত্র্যই মানুহৰ মনলৈ সদায় অনাবিল সুখ আৰু আনন্দ কঢ়িয়াই আনে। প্ৰতিটো নতুন পুৱাই আমাৰ অলক্ষিতে একো একোটা নতুন আশাৰ বতৰা দি যায়। এই বৰ্ণময় বাৰ্তাৰ অন্যতম বাহক হৈছে 'নিয়ৰ'। কবিয়ে নিয়ৰৰ এই ক্ষণস্থায়ী অথচ অপূৰ্ব সুন্দৰ ৰূপটোক অতি নিপুণতাৰে বৰ্ণনা কৰিছে।
কবিৰ কলমত নিয়ৰ কেৱল পানীৰ টোপাল নহয়; ই যেন নিশাৰ আকাশৰ পৰা সৰি পৰা তৰাৰহে এক অনবদ্য ৰূপ। কাহিলি পুৱাতে সেউজীয়া ঘাঁহ-বনৰ ওপৰত মুকুতাৰ দৰে জিলিকি থকা নিয়ৰৰ কণাবোৰ দেখিলে আমাৰ মনলৈ বিচিত্র ভাবৰ উদয় হয়। কবিয়ে কল্পনা কৰিছে যে এই নিয়ৰবোৰ যেন নৃত্যৰতা পৃথিৱীৰ ডিঙিৰ পৰা ছিগি পৰা একোটি উজ্জ্বল মণি। নিশাৰ নিস্তব্ধতাত আকাশখনে নিজৰ হিয়াৰ গোপন আৰু নিচুক কথাটি যেন এই নিয়ৰৰ জৰিয়তে পৃথিৱীৰ বুকুত সাঁচি থৈ যায়।
কবিয়ে নিয়ৰৰ মাজত এক ৰহস্যময় আৰু আৱেগিক অনুভৱ বিচাৰি পাইছে। গভীৰ নিশা ফুলনিত কোনে জানো আনন্দত নাচিছিল আৰু সেই নাচোনৰ চিন স্বৰূপেই যেন এই মণিধাৰ ছিগি ৰৈ গ’ল। পুৱাৰ হেঙুলি বেলিটোৱে যেতিয়া ভূমুকি মাৰে, তেতিয়া সেই পোহৰত নিয়ৰৰ টোপালটো সেমেকি উঠে আৰু কবিয়ে ইয়াক এটুপি চকুলোৰ লগত তুলনা কৰিছে।
কিন্তু প্ৰকৃতিৰ এই সৌন্দৰ্য অতি ক্ষণস্থায়ী। কবিৰ মনত এটা গভীৰ বিষাদৰ ভাৱ জাগি উঠে যেতিয়া তেওঁ দেখে যে বায়ুৰ সামান্য জোকাৰতে ফুলৰ পাহিত জিলিকি থকা ধুনীয়া নিয়ৰ কলিটো তললৈ সৰি পৰে। অৰ্থাৎ, যি নিয়ৰে পুৱাৰ প্ৰকৃতিটিক ইমান সুন্দৰকৈ সজাই তোলে, বতাহৰ সামান্য আঘাটতে সেই সৌন্দৰ্য নিমিষতে নোহোৱা হৈ যায়। সামগ্ৰিকভাৱে, কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ ৰহস্যময় সুষমা আৰু সৌন্দৰ্যৰ কোমলতা অতি সুন্দৰকৈ ফুটি উঠিছে।
৪। শব্দ-সম্ভাৰ আৰু অভিধান চাই তলৰ শব্দবোৰৰ অৰ্থ লিখা।
উত্তৰঃ
ফটিক: স্বচ্ছ, ফটফটীয়াকৈ পৰিষ্কাৰ।
শোভে: শুৱায়, শোভা পায়।
হেঙুলি: সেন্দূৰীয়া বৰণৰ।
নিজম: নিস্তব্ধ, নিটাল।
নিচুক: মনে মনে থকা, নিটাল মৰা।
৫। প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা।
"নিজম আকাশৰ নিচুক কথাটি
হিয়াত থৈছে সাঁচি,
কোন কাহানিৰ সপোন দেখিছে
কোনে হাঁহিছিল নাচি।”
উত্তৰঃ
প্ৰসংগ: উক্ত পদ্যফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি 'অঙ্কুৰণ'ৰ অন্তৰ্গত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত 'নিয়ৰ' নামৰ কবিতাটোৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।
সংগতি: নিশাৰ আকাশৰ পৰা নিয়ৰ কেনেকৈ নিশব্দে নামি আহে আৰু তাৰ মাজত কি ৰহস্য লুকাই থাকে, সেই কথা প্ৰকাশ কৰিবলৈকে কবিয়ে এনেদৰে কৈছে।
ব্যাখ্যা: কবিৰ মতে নিয়ৰ হ'ল নিশাৰ নিস্তব্ধ আকাশৰ এক গোপন বাৰ্তা। গভীৰ নিশা যেতিয়া গোটেই পৃথিৱী নিটাল মাৰে, তেতিয়া আকাশখনে যেন নিজৰ হিয়াৰ নিচুক কথাবোৰ নিয়ৰৰ ৰূপত পৃথিৱীত সাঁচি থৈ যায়। ইয়াক দেখি কবিৰ মনত প্ৰশ্ন জাগিছে— এই নিয়ৰে জানো কোন কাহানিৰ সপোন দেখিছে অথবা নিশাৰ ফুলনিত কোনে জানো আনন্দত নাচি-বাগি ফুৰিছিল আৰু যাৰ মণি ছিগি ইয়াতে ৰৈ গৈছে। নিয়ৰৰ প্ৰতিটো কণাই একো একোটা ৰহস্যময় কাহিনী কঢ়িয়াই ফুৰে।
৬। পাঠৰ পৰা অন্ত্য মিল থকা শব্দবোৰ লিখা।
উত্তৰঃ
ধোৱা → যোৱা
সাঁচি → নাচি
মণি → পানী
ভাহি → পাহি
খ— ভাষা অধ্যয়ন (ব্যৱহাৰিক ব্যাকৰণ)
৭। উল্লিখিত শব্দবোৰৰ সমার্থক শব্দ লিখা।
উত্তৰঃ
টোপনি: নিদ্ৰা
নিশা: ৰাতি
বেলি: সূৰ্য
সপোন: স্বপ্ন
পানী: জল
আকাশ: গগন
ফুল: পুষ্প
চকু: নয়ন
৮। বিপৰীত অৰ্থ বুজোৱা শব্দ লিখা।
উত্তৰঃ
ছিগা: জোৰা
পুৱা: সন্ধিয়া / গধূলি
নিজম: কোলাহল
সৰগ: নৰক
দিন: ৰাতি
হাঁহি: কান্দোন
৯। বাক্য ৰচনা কৰা।
উত্তৰঃ
মুকুতা: দূবৰি বনৰ ওপৰত থকা নিয়ৰ টোপালবোৰ দেখিবলৈ ঠিক মুকুতাৰ দৰে।
পাহি: বতাহত ফুলৰ পাহিবোৰ নাচি থকা দৃশ্যটো বৰ ধুনীয়া।
শোভে: পদুম ফুলে পুখুৰীটোৰ শোভা বঢ়াই শোভে।
নিচুক: শান্ত ল’ৰাটো সদায় নিচুক হৈ বহি থাকে।
ফুলজুপি: আমাৰ পদূলিমুখৰ ফুলজুপিত ধুনীয়া ফুল ফুলিছে।
ফটিক: পাহাৰী নদীৰ ফটিক পানী কাঁচৰ দৰে স্বচ্ছ।
১০। 'নিয়ৰ' কবিতাটিত থকা তৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দবোৰ বাছি উলিয়াই লিখা। তুমি জনা তৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দবোৰৰ এখন তালিকা প্রস্তুত কৰা।
উত্তৰঃ
'নিয়ৰ' কবিতাটিত থকা তৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দ:
তৎসম শব্দ: মণি, নিশা, আকাশ, বায়ু
তদ্ভৱ শব্দ: পানী, হাত (হিয়া), আজি, চকু
মই জনা তৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দৰ তালিকা:
তৎসম শব্দ তদ্ভৱ শব্দ
চন্দ্ৰ জোন
সূৰ্য বেলি
ধৰণী ধৰা
অশ্ব ঘোঁৰা
দন্ত দাঁত
১১। দৈনন্দিন জীৱনত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত তুমি ব্যৱহাৰ কৰা ইংৰাজী শব্দবোৰ ভাগে ভাগে লিখা।
উত্তৰঃ দৈনন্দিন জীৱনত ব্যৱহাৰ কৰা ইংৰাজী শব্দসমূহৰ তালিকা তলত দিয়া হ’ল:
শিক্ষা সম্বন্ধীয়: স্কুল, কলেজ, শ্লেট, পেনচিল, স্কেল, বেঞ্চ, চক
খেল সম্বন্ধীয়: ক্রিকেট, ফুটবল, বল, বেট, নেট, ষ্টাম্প
যানবাহন: বাছ, ট্ৰাক, মটৰ, স্কুটাৰ, ইঞ্জিন, চাইকেল
পোছাকপাতি: ফ্রক, চাৰ্ট, পেন্ট, ক’ট, টাই
আচবাব আৰু বাচন-বৰ্তন: টেবুল, চকীকাপ, গিলাচ, জগ, বক্স
১২। এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা।
(ক) যি আনৰ উন্নতি দেখিব নোৱাৰে
উত্তৰ :— চকু চৰহা
(খ) একে মাকৰ সন্তান
উত্তৰ :— সহোদৰ
(গ) যাৰ ঘৰ-বাৰী নাই
উত্তৰ :— অঘৰী
(ঘ) যিজনে ভাল-বেয়া বিচাৰ কৰিব নোৱাৰে
উত্তৰ :— অবিবেচক
(ঙ) যি আগেয়ে হোৱা নাই
উত্তৰ :— অপূৰ্ব
১৩। 'নিয়ৰ' কবিতাটিত পোৱা তৰা, আকাশ, পানী, কথা, হিয়া, সপোন, চকু আদি শব্দ যুক্ত হৈ গঠিত খণ্ডবাক্যবোৰেৰে বাক্য ৰচনা কৰা।
উত্তৰঃ
তৰা-নৰা ছিঙি (বৰকৈ বেগাই): চুৰটোৱে পুলিচক দেখি তৰা-নৰা ছিঙি লৰ দিলে।
আকাশত চাং পতা (অস্বাভাৱিক কল্পনা কৰা): কাম-বন নকৰি কেবল আকাশত চাং পাতি থাকিলে জীৱনত উন্নতি কৰিব নোৱাৰি।
পানীৰ তলৰ কাঁইট (নেদেখা বিপদ বা অজ্ঞাত শত্ৰু): আমাৰ সমাজত কিছুমান মানুহ পানীৰ তলৰ কাঁইটৰ দৰে লুকাই থাকে।
কথা চহকী (বেছিকৈ কথা কোৱা লোক): সেই মানুহজন বৰ কথা চহকী, তেওঁৰ লগত পাৰিবলৈ টান।
হিয়াৰ আমঠু (অতি আদৰৰ): সন্তানসকল মাক-দেউতাকৰ বাবে হিয়াৰ আমঠু স্বৰূপ।
অলীক সপোন (অমূলক কল্পনা): পৰিশ্ৰম নকৰাকৈ ধনী হোৱাৰ আশা কৰাটো এটা অলীক সপোন মাত্ৰ।
চকু চৰহা (লোকৰ ভাল দেখিব নোৱৰা): চকু চৰহা স্বভাৱৰ মানুহে আনৰ উন্নতি দেখিলে হিংসা কৰে।
১৪। তলৰ বাক্যকেইটিৰ খালী ঠাইত অৰ্থৰ লগত সংগতি ৰাখি ভাগি, ভাঙি, ছিগি, ছিঙি বহুৱাই পূৰ কৰা।
(ক) মেৰামতি নকৰা বাবে জহি-খহি ঘৰটো ______গ'ল।
উত্তৰ : ভাগি
(খ) ধুমুহাই ঘৰটো ______পেলালে।
উত্তৰ : ভাঙি
(গ) পুৰণি হোৱা বাবে ৰছীডাল ______থাকিল।
উত্তৰ : ছিগি
(ঘ) জোৰকৈ টনা-আঁজোৰা কৰা বাবে ৰছীডাল ______গ'ল।
উত্তৰ : ছিঙি
(ঙ) এবছৰ নৌহওঁতেই মথাউৰিটো ______গ'ল।
উত্তৰ : ভাগি
(চ) বানপানীয়ে মথাউৰিটো ______পেলালে।
উত্তৰ : ভাঙি
গ— জ্ঞান সম্প্ৰসাৰণ
১৬। সাঁথৰ ভাঙা।
(ক) মৌ-মাখি নহয় কিন্তু কৰে গুণ গুণ, বামুণ নহয় কিন্তু কান্ধত লগুণ।
উত্তৰ :— যঁতৰ।
(খ) ৰজাৰ ঘৰৰ হাতী, ধান খায় পাচি পাচি।
উত্তৰ :— ঢেঁকী।
(গ) ৰজাৰ কাপোৰ তিয়াব পাৰি, শুকুৱাব নোৱাৰি।
উত্তৰ :— জিভা।
.jpg)
){kind=link}
0 Comments